„Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest”.
św. Jan Paweł II
W dniu 13 października 2026 roku w holu głównym szkoły została otwarta wystawa biograficzna poświęcona błogosławionej Natalii Tułasiewicz – patronce nauczycieli polskich, nauczycielce, polonistce i męczennicy II wojny światowej. Ekspozycja przybliża życie, działalność pedagogiczną oraz duchową drogę tej niezwykłej Polki, której biografia pozostaje inspiracją dla kolejnych pokoleń nauczycieli i uczniów.
Wystawa została przygotowana w formie siedmiu plansz tematycznych, ukazujących najważniejsze etapy życia błogosławionej – od dzieciństwa i młodości, przez pracę pedagogiczną i działalność konspiracyjną, aż po męczeńską śmierć w niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym Ravensbrück oraz beatyfikację. Bogaty materiał biograficzny, fotografie i opisy pozwalają prześledzić kolejne wydarzenia z jej życia, poznać jej zainteresowania, wartości i dokonania, a także lepiej zrozumieć, co sprawiło, że została uznana za wzór nauczyciela i człowieka.
Przypomnijmy, że Natalia Tułasiewicz urodziła się 9 kwietnia 1906 roku w Rzeszowie, w rodzinie Adama i Amalii Tułasiewiczów. Dorastała w domu, w którym ważne miejsce zajmowały religia, patriotyzm, literatura i kultura. Wychowanie rodzinne ukształtowało jej wrażliwość, zamiłowanie do wiedzy oraz przekonanie, że rozwój człowieka wymaga nie tylko zdobywania wykształcenia, lecz także pracy nad własnym charakterem i odpowiedzialności za innych. W 1921 roku jej rodzina przeniosła się do Poznania. Natalia kontynuowała tam naukę w Gimnazjum Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej, a po zdaniu matury rozpoczęła studia na Uniwersytecie Poznańskim. Wybrała filologię polską, interesowała się również muzyką, filozofią, estetyką i psychologią. W 1932 roku uzyskała tytuł magistra filologii polskiej. Była osobą wszechstronnie uzdolnioną, ceniącą literaturę, sztukę i kontakt z drugim człowiekiem.
Swoje wykształcenie i pasje wykorzystała w pracy nauczycielskiej. Uczyła w poznańskich szkołach, angażowała się w działalność kulturalną, organizowała inicjatywy związane z muzyką i teatrem oraz rozwijała zainteresowania młodzieży. Wychowanie rozumiała jako coś znacznie więcej niż przekazywanie wiedzy. Zależało jej na kształtowaniu samodzielnego myślenia, wrażliwości moralnej, odpowiedzialności i szacunku dla drugiego człowieka. Wierzyła, że nauczyciel powinien być nie tylko kompetentnym pedagogiem, lecz także osobą, która swoim życiem daje przykład innym.
Wybuch II wojny światowej radykalnie zmienił jej życie. Po wysiedleniu rodziny z Poznania Natalia przedostała się do Krakowa, gdzie zaangażowała się w tajne nauczanie. Prowadziła zajęcia dla młodzieży, podtrzymując ciągłość polskiej edukacji i kultury mimo okupacyjnych zakazów. W 1943 roku dobrowolnie wyjechała do Niemiec jako robotnica przymusowa, podejmując zarazem niebezpieczną misję konspiracyjną wśród Polaków wywiezionych do pracy. W Hanowerze organizowała spotkania religijne i oświatowe, prowadziła zajęcia, zachęcała do czytania polskiej literatury oraz pomagała rodakom zachować poczucie wspólnoty i godności. Wiosną 1944 roku została aresztowana przez Gestapo. Po brutalnym śledztwie trafiła do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Ravensbrück. Nawet w tych nieludzkich warunkach nie przestała wspierać innych więźniarek i dzielić się z nimi swoją wiarą. Została zamordowana 31 marca 1945 roku, w wieku zaledwie 39 lat. Jej życie zakończyło się tragicznie, jednak świadectwo odwagi, wiary i bezinteresownej służby drugiemu człowiekowi przetrwało. Dnia 13 czerwca 1999 roku papież Jan Paweł II beatyfikował Natalię Tułasiewicz w Warszawie, w gronie 108 polskich męczenników II wojny światowej. Natomiast 30 marca 2022 roku została oficjalnie ustanowiona patronką nauczycieli polskich. Jej biografia przypomina, że prawdziwe powołanie pedagogiczne nie kończy się na szkolnej lekcji – obejmuje troskę o rozwój człowieka, jego godność, kulturę, sumienie i zdolność do czynienia dobra.
Otwarcie wystawy stanowi okazję do bliższego poznania postaci, której życie łączyło pasję nauczycielską, miłość do polskiej kultury, głęboką wiarę i odwagę w obliczu największych zagrożeń. Siedem plansz ekspozycji zachęca do refleksji nad tym, jak wielkie znaczenie mają słowo, wiedza, świadectwo osobiste i codzienna odpowiedzialność za drugiego człowieka. To również przypomnienie, że wartości, którym bł. Natalia pozostała wierna aż do końca, mogą być drogowskazem dla współczesnej szkoły i całej społeczności szkolnej. Ekspozycja, przygotowana przez nauczycieli: Panią Annę Bałukę i Pana Waldemara Kilara, jest nie tylko lekcją historii, ale także spotkaniem z osobą, która pokazała, że nawet w najtrudniejszych okolicznościach można pozostać wiernym swoim przekonaniom i służyć innym. Jej przesłanie pozostaje aktualne: szkoła powinna być miejscem, w którym obok wiedzy kształtują się człowieczeństwo, odpowiedzialność i szacunek dla drugiego człowieka.
