„Nie w tym, co masz, lecz w tym, kim jesteś, tkwi prawdziwa siła”.
Henryk Sienkiewicz
W dniu 6 marca 2026 roku uczniowie klas szóstych przygotowali wyjątkowy projekt edukacyjny na kanwie powieści „W pustyni i w puszczy” (1911) Henryka Sienkiewicza. Młodzi artyści mieli miesiąc czasu, aby stworzyć widowiska w różnych formach artystycznych – od teatru dramatycznego, przez pantomimę, aż po teatr kamishibai. Efektem pracy były spektakle pełne pasji, kreatywności i zaangażowania, które zachwyciły publiczność.
„Wysoko nad piaskiem – sygnał nadziei” to tytuł widowiska przygotowanego przez Amelię Józefczyk, Wiktorię Józefczyk, Jana Hanusa oraz Szymona Suwałę. Przedstawili oni historię robienia latawców przez Stasia Tarkowskiego, zawierających napisaną na nich prośbę o ratunek w kilku językach obcych.
Celem tej akcji było przekazanie wiadomości dorosłym i potencjalnym ratownikom. Latawce stanowiły narzędzie komunikacji i były symbolem nadziei, a także dowodem pomysłowości Stasia i jego zdolności do działania w trudnych okolicznościach. Aktorzy w pełni zaangażowali się w swoje role, grając zarówno dialogi, jak i monologi. Użycie scenografii, kostiumów oraz muzyki i efektów dźwiękowych wprowadzało widzów w klimat dramatyzmu i nadziei.
Niezwykle ciekawe okazało się widowisko zatytułowane „Kraków w sercu Afryki”. Nikola Gutkowska, Hanna Kilar, Milena Dudzik, Miłosz Inglot i Sławomir Niemczyk zaprezentowali życie dzieci – Stasia i Nel – w baobabie podczas samotnej wędrówki przez Afrykę. Spektakl, w formie teatru dramatycznego, wyróżniał się bogatymi rekwizytami, pięknymi kostiumami oraz elementami tańca, które wzmocniły ekspresję. Uczniowie pokazali swoją pomysłowość w aranżacji przestrzeni scenicznej, a ich występ był pełen naturalności i energii, co sprawiło, że historia stała się wyjątkowo sugestywna i przejmująca.
„Przyjaźń silniejsza niż strach” to tytuł kolejnego wystąpienia. Karol Pitrus, Antoni Hanus, Filip Kilar, Dominik Krasowski i Antonina Jaworska zaprezentowali teatr kamishibai, czyli japońską formę „papierowego teatru”. Historie opowiadane były przy pomocy dużych, malowanych plansz w specjalnej drewnianej ramce, a narracja słowna artystów współgrała z prostą muzyką, podkreślając akcję i emocje. Widowisko ukazało uwolnienie słonia Kinga i przyjaźń między bohaterami. Publiczność była oczarowana kunsztem przekazu, formą oryginalną i niezwykłym zaangażowaniem młodych artystów.
Konrad Bednarski, Maria Pelczar, Jan Śliwka, Kalina Tomkiewicz, Emilia Żaromska przedstawili wyprawę Stasia Tarkowskiego po chininę, skuteczny lek na malarię, na którą zapadła Nel, do podróżnika Szwajcara Lindego w formie teatru dramatycznego. Ich spektakl „Po lekarstwo przez dżunglę” zrobił duże wrażenie na widzach. Na uwagę zasługiwały kostiumy w stylu safari, które podkreślały egzotykę afrykańskiej przygody, a także wykorzystanie ścieżki dźwiękowej z filmu „W pustyni i w puszczy w reżyserii Gavina Hooda” (2001), skomponowanej przez Krzesimira Dębskiego. Muzyka wprowadzała widzów w klimat niebezpieczeństwa i dramatyzmu. Prezentacja zachwycała zarówno aktorstwem, jak i pomysłową scenografią oraz detalami oddającymi afrykańską przestrzeń.
Spektakl „Wyścig z czasem” w wykonaniu Oliwii Hajduk, Zuzanny Krukar, Filipa Jurasza, Tymoteusza Niemczyka i Mikołaja Sucha koncentrował się na dramatycznej wyprawie po lekarstwo dla chorej na malarię Angielki Nel. Młodzi aktorzy wykorzystali nie tylko kostiumy i scenografię, ale również muzykę w stylu congo jazz, która rytmicznie podkreślała napięcie i niebezpieczeństwo podróży. Gra aktorska była pełna zaangażowania, a widowisko – dynamiczne i sugestywne – pokazało, jak dramatyczne mogą być skutki choroby w afrykańskiej dżungli. Przekaz był jasny: bohaterstwo młodego Polaka doprowadziło do uratowania jego przyjaciółki.
Ostatnia prezentacja „Od porwania do wolności” autorstwa Liliany Materniak, Alana Fornala-Ricardo, Krystiana Waisa i Maksymiliana Bulika opowiadała o historii Stasia i Nel na Czarnym Lądzie. Uczniowie w formie teatru kamishibai, z wykorzystaniem kilkunastu kart obrazkowych, przedstawili losy bohaterów od porwania po spotkanie z ojcami. Barwne ilustracje na tle afrykańskiej scenerii oraz narracja, korespondująca z przekazem, wprowadzały widzów w klimat przygody, a oryginalna forma i zaangażowanie uczniów sprawiły, że spektakl był zarówno edukacyjny, jak i pełen emocji.
Wszystkie formy teatralne zostały zaprezentowane w klasopracowni języka polskiego, która na tę okazję została odpowiednio przygotowana. Uwagę przyciągała mapa fizyczna Afryki, różne wydania powieści „W pustyni i w puszczy”, w tym jubileuszowe dzieła zebrane polskiego noblisty, wydane z okazji stulecia śmierci Henryka Sienkiewicza (1916-2016). Wyeksponowano filmy: przyrodnicze („Serengeti”), dokumentalne (z udziałem znanego polskiego podróżnika i dziennikarza Wojciecha Cejrowskiego, w tym „Boso przez świat”, „Afryka według Cejrowskiego”, „Cejrowski. Świat na żywo”), fabularne („W pustyni i w puszczy” z 1973 roku i „Pożegnanie z Afryką” z Meryl Streep i Robertem Redfordem). Wszystkie dzieła ukazywały piękno Afryki. Zgromadzono również albumy przyrodnicze, przewodniki po krajach afrykańskich, a całość dopełniały tablice tematyczne, poświęcone powieści „W pustyni i w puszczy”, jej ekranizacjach i tłumaczeniach na języki obce, co wzbogaciło kontekst edukacyjny projektu.
Projekt pozwolił uczniom rozwinąć kreatywność, wrażliwość artystyczną oraz umiejętności pracy zespołowej. Dzieci uczyły się planowania przedstawienia, współpracy, twórczego rozwiązywania problemów oraz odpowiedzialności za wspólne dzieło. Widzowie mogli zobaczyć, jak młodzi artyści łączą różne formy sztuki – od tradycyjnego dramatu, przez taniec, po teatr oparty na ilustracjach, aby opowiedzieć pełną, emocjonującą historię. Cały projekt był nie tylko lekcją literatury, ale również inspiracją do rozwijania talentów, wyobraźni i wrażliwości na kulturę i historię innych krajów. Każda grupa zasłużyła na pochwałę za oryginalność, kunszt przekazu oraz pełne zaangażowanie w przygotowanie widowiska. Pomysłodawcą projektu był Pan Waldemar Kilar.
