„Przyszłość zaczyna się dzisiaj, nie jutro”.

Jan Paweł II

Bywają uroczystości szkolne, które pozostają jedynie punktem w kalendarzu wydarzeń. Są jednak i takie, które na długo zapadają w pamięć uczestników, poruszają serca i pozwalają spojrzeć na historię jak na żywe dziedzictwo. Tak właśnie było w Szkole Podstawowej im. Anny z Działyńskich Potockiej w Posadzie Górnej 2 czerwca Anno Domini 2026 podczas obchodów setnej rocznicy śmierci Patronki tej placówki. Tegoroczny Dzień Patrona miał wyjątkowy charakter. Przypadająca setna rocznica śmierci Anny Potockiej (1846-1926) stała się okazją do oddania hołdu kobiecie, która na trwałe wpisała się w dzieje Rymanowa i Rymanowa-Zdroju. Organizatorzy przygotowali wydarzenie z rozmachem, godnym osoby, której życie było przykładem patriotyzmu, społecznego zaangażowania i bezinteresownej służby drugiemu człowiekowi.

Od szkolnych murów do świątyni

Obchody jubileuszowe rozpoczęły się niezwykle podniosłym i wzruszającym momentem – uroczystym przemarszem całej społeczności szkolnej od dziedzińca Szkoły Podstawowej w Posadzie Górnej do kościoła parafialnego pw. św. Stanisława BM w Rymanowie-Zdroju. Już od pierwszych chwil dało się odczuć wyjątkowy charakter tego wydarzenia. Uczniowie i nauczyciele wystąpili w odświętnych strojach, które podkreślały rangę uroczystości i szacunek dla wieloletniej historii placówki. Na czele długiego, imponującego orszaku kroczył poczet sztandarowy, tworzony przez uczniów: Sandrę Franków, Maję Smoleń, Wiktorię Dereniowską, Huberta Bednarskiego i Miłosza Buczka. Z dumą i niezwykłą godnością nieśli sztandar szkoły, będący symbolem jej tradycji, wartości i tożsamości. Tuż za nimi podążali: dyrektor szkoły Piotr Cisek, wicedyrektor Agnieszka Szul, nauczyciele i uczniowie.
Przemarsz sprawiał niezwykle efektowne wrażenie. Zwarta, doskonale zorganizowana kolumna uczestników rozciągała się niczym długi, uroczysty wąż ulicami Posady Górnej i Rymanowa-Zdroju. Wśród uczestników panowała wzorowa dyscyplina, porządek i harmonia, które nadawały całemu pochodowi wyjątkowej elegancji. Widok kilkuset osób maszerujących wspólnie w atmosferze święta przyciągał uwagę mieszkańców oraz licznych kuracjuszy. Wielu z nich zatrzymywało się, by obserwować ten niezwykły korowód, fotografować go i z uznaniem przyglądać się młodzieży oraz nauczycielom. Przemarsz był piękną manifestacją jedności szkolnej społeczności, przywiązania do tradycji oraz szacunku dla Patronki szkoły. Uroczysty orszak, prowadzony przez poczet sztandarowy, stał się symbolem ciągłości pokoleń uczniów i nauczycieli, którzy przez dziesięciolecia tworzyli historię szkoły.

Eucharystia w setną rocznicę śmierci Anny Potockiej

Jednym z najbardziej podniosłych i wzruszających momentów jubileuszowych obchodów była uroczysta Msza Święta sprawowana w intencji śp. Anny z Działyńskich Potockiej w setną rocznicę jej śmierci. Eucharystii przewodniczył Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Stanisław Jamrozek, któremu towarzyszyli: proboszcz parafii Rymanów-Zdrój ksiądz Marek Zajdel oraz wikariusz ksiądz Sławomir Wałczyk.
Obecność księdza biskupa miała szczególny wymiar. Dla hierarchy ziemia rymanowska nie jest miejscem obcym. W latach 1989-1992 pracował tutaj jako katecheta, dlatego z sentymentem powrócił do parafii i wspólnoty, z którą związany był na początku swojej kapłańskiej drogi. Jego przybycie zostało przyjęte przez wiernych z wielką życzliwością i wzruszeniem. Świątynię wypełnili mieszkańcy, kuracjusze, uczniowie, nauczyciele, rodzice oraz liczni przedstawiciele władz samorządowych i instytucji współpracujących ze szkołą. Wspólna modlitwa zgromadziła osoby reprezentujące różne środowiska, które połączyła pamięć o niezwykłej kobiecie – fundatorce uzdrowiska, społeczniczce i Patronce szkoły.
Liturgia miała wyjątkowo uroczystą oprawę. Fragment z Drugiego Listu św. Piotra Apostoła odczytał dyrektor szkoły Piotr Cisek. Był to tekst mówiący o oczekiwaniu „nowego nieba i nowej ziemi, w których zamieszka sprawiedliwość”, a także o wzrastaniu w łasce i poznaniu Chrystusa. Słowa te w szczególny sposób korespondowały z życiem Anny Potockiej, która swoją działalnością pozostawiła po sobie trwałe dzieło służące kolejnym pokoleniom. Modlitwę wiernych odczytała uczennica Nadia Puchta. Wśród próśb znalazły się wezwania o potrzebne łaski dla całej społeczności szkolnej, nauczycieli, wychowawców i pracowników szkoły, aby wzorem Patronki potrafili służyć innym z oddaniem, mądrością i życzliwością. Modlono się również za uczniów, rodziców oraz wszystkich mieszkańców gminy, prosząc o jedność i wzajemny szacunek, którym przez całe życie pozostawała wierna Anna Potocka. Piękną oprawę muzyczną liturgii zapewnił organista Wojciech Farbaniec, którego gra nadała uroczystości wyjątkowego charakteru. Starannie dobrane pieśni i podniosłe brzmienie organów pomagały wiernym w modlitwie i podkreślały rangę obchodzonego jubileuszu.
W wygłoszonej homilii ksiądz biskup Stanisław Jamrozek zwrócił uwagę na niezwykłe dziedzictwo Anny Potockiej. Podkreślił, że była osobą głębokiej wiary, która potrafiła łączyć modlitwę z konkretnym działaniem na rzecz drugiego człowieka. Przypomniał jej ogromne zaangażowanie w pomoc chorym i ubogim, troskę o edukację dzieci i młodzieży, rozwój rzemiosła, a także nieocenione zasługi dla powstania i rozwoju kurortu. Zaznaczył, że współczesny człowiek może odnaleźć w jej życiu wzór odpowiedzialności, pracowitości, patriotyzmu i chrześcijańskiej miłości bliźniego.
Po zakończeniu Mszy Świętej uczestnicy uroczystości byli świadkami wyjątkowego wydarzenia – odsłonięcia i poświęcenia granitowej tablicy pamiątkowej poświęconej Annie Potockiej. Nieprzypadkowo znalazła się ona właśnie w kościele parafialnym w Rymanowie-Zdroju. Historia tej świątyni nierozerwalnie związana jest bowiem z osobą fundatorki uzdrowiska, dzięki której powstała niegdyś niewielka kaplica zdrojowa, stanowiąca zalążek dzisiejszego kościoła. Uroczystego odsłonięcia tablicy w nawie bocznej dokonali: ksiądz biskup Stanisław Jamrozek, kapłani parafii oraz zaproszeni goście. Chwila ta odbyła się w atmosferze skupienia i wdzięczności za dzieło życia kobiety, która na trwałe wpisała się w historię Rymanowa i całego regionu.

Na tablicy wyryto słowa:

„Anna Stanisławowa Potocka z Rymanowa z Działyńskich ostatnia –
zakładu zdrojowego w Rymanowie z mężem swym założycielka
ur. 2 XI 1846 w Kórniku, zm. 2 VI 1926 w Ociece.
Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”.

Poświęcenie tablicy stało się symbolicznym wyrazem pamięci i wdzięczności wobec kobiety, której życie było świadectwem służby Bogu i ludziom. Dzięki temu trwałemu znakowi kolejne pokolenia mieszkańców, kuracjuszy i pielgrzymów odwiedzających świątynię będą mogły poznawać historię Anny Potockiej i czerpać inspirację z jej niezwykłego życia.

Hołd przy grobie Patronki

Po zakończeniu uroczystości w kościele delegacja uczniów pod opieką nauczycielki Agnieszki Kindlik udała się na cmentarz komunalny w Rymanowie. Celem tej wyjątkowej wizyty była kwatera rodziny Potockich, miejsce szczególnie bliskie całej społeczności szkolnej. To właśnie tam spoczywa Anna Potocka, której życie od ponad dwóch dekad stanowi dla uczniów źródło inspiracji. W ciszy i skupieniu młodzież zatrzymała się przy grobie swojej Patronki, oddając jej należny szacunek i wdzięczność za pozostawione dziedzictwo.
Od 2001 roku, kiedy szkole w Posadzie Górnej nadano imię Anny z Działyńskich Potockiej, uczniowie i nauczyciele nieprzerwanie otaczają opieką kwaterę Potockich. Regularnie odwiedzają grób, dbają o jego estetykę oraz pielęgnują pamięć o osobie, która całe swoje życie poświęciła służbie drugiemu człowiekowi. Podczas tegorocznych obchodów, związanych ze stuleciem śmierci Patronki, delegacja złożyła wiązankę kwiatów oraz zapaliła znicze – symbole pamięci, wdzięczności i niegasnącego szacunku. Był to moment pełen zadumy i refleksji nad wartościami, które Anna Potocka pozostawiła kolejnym pokoleniom. W blasku płonących zniczy uczniowie oddali jej hołd. Był to czas zadumy i refleksji nad wartościami, którym Patronka pozostała wierna przez całe życie: miłosierdziem, odpowiedzialnością, pracowitością i troską o drugiego człowieka. Dzięki takim chwilom pamięć o Annie Potockiej trwa i wciąż inspiruje do czynienia dobra.

Wyjątkowi goście i wspólnota pamięci

Dalsza część uroczystości odbyła się w Szkole Podstawowej w Posadzie Górnej. Dyrektor Piotr Cisek powitał licznie zgromadzonych gości, wśród których znaleźli się przedstawiciele władz samorządowych, oświatowych, kościelnych oraz instytucji kultury i uzdrowiska. W uroczystości wzięli udział: Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Stanisław Jamrozek, Sylwester Litwin – Zastępca Burmistrza Gminy Rymanów, Małgorzata Szeliga – Prezes Zarządu Uzdrowiska Rymanów S.A., Piotr Komornicki – potomek Anny z Działyńskich Potockiej wraz z małżonką Teresą Komornicką, Tomasz Rajnik – Radny Rady Miejskiej w Rymanowie, Wojciech Ziemba – Radny Rady Miejskiej w Rymanowie, ks. Marek Zajdel – Proboszcz Parafii Rymanów-Zdrój, Joanna Ziemiańska-Kielar – Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Rymanowie, Bożena Niemczyk – Dyrektor Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół w Rymanowie, Beata Suwała-Szczechowska – Dyrektor Zespołu Szkół Publicznych w Rymanowie wraz z Elżbietą Nadziakiewicz, wieloletnią dyrektor Szkoły Podstawowej w Posadzie Górnej, Agnieszka Groblewska – Dyrektor Szkoły Podstawowej w Klimkówce, Edyta Rysz – Dyrektor Szkoły Podstawowej w Króliku Polskim, Beata Kozerska-Szewczyk – Dyrektor Zespołu Szkół Publicznych w Milczy, Piotr Boczar – Dyrektor Szkoły Podstawowej w Sieniawie, Katarzyna Jabłońska – Dyrektor Szkoły Podstawowej we Wróbliku Szlacheckim, Izabela Sołtysik – Dyrektor Szkoły Podstawowej Fundacji „Elementarz” w Głębokiem, Edyta Jakieła – Dyrektor Szkoły Podstawowej w Bziance, Justyna Penar – Przewodnicząca Rady Rodziców, Elżbieta Krukar – Przewodnicząca Koła Kobiet w Posadzie Górnej, Józef Ziajka – Sołtys Posady Górnej, emerytowani nauczyciele i pracownicy szkoły, a także laureaci okolicznościowego Gminnego Konkursu Wiedzy o Uzdrowiskowej Gminie Rymanów wraz z opiekunami.

Spektakl, który zachwycił publiczność

Najbardziej oczekiwaną częścią obchodów był montaż słowno-muzyczny „Mnie ta ziemia od innych droższa”, przygotowany przez uczniów pod kierunkiem nauczycieli: Iwony Kuci, Agnieszki Kindlik (scenariusz i reżyseria) oraz Bogusława Malinowskiego (oprawa muzyczna). Uwagę przykuwała monumentalna scenografia projektu Agnieszki Kwolek-Śliwki, złożona z różnych rozmiarów i kształtów serwet, finezyjnie rozplanowanych na granatowym tle w kompozycję przypominającą wazon z kwiatami. Był to symboliczny znak działalności Patronki, która prowadziła szkółkę koronkarską. Widowisko miało charakter biograficznej opowieści o życiu Anny z Działyńskich Potockiej. Przeplatały się w niej partie narracyjne, fragmenty pamiętnika, poezja oraz utwory muzyczne. Dzięki takiej formule publiczność mogła nie tylko poznać fakty z życia założycielki uzdrowiska, ale także odczuć emocje towarzyszące jej codziennym zmaganiom, sukcesom i osobistym dramatom.
Całość prowadzili: Antonina Jaworska i Karol Pitrus. Oboje wykazali się dużą swobodą sceniczną, kulturą słowa i doskonałą dykcją. Ich spokojna, wyważona narracja porządkowała kolejne etapy przedstawienia i pozwalała słuchaczom bez trudu podążać za historią „Pani Rymanowa”. Już pierwsza piosenka „Jej portret” w wykonaniu Kacpra Jakubiszyna stworzyła wyjątkowy nastrój. Młody wokalista zachwycił czystym, pewnym głosem i dojrzałą interpretacją utworu. Śpiewał z dużym wyczuciem tekstu, a jego występ spotkał się z pełnym skupieniem słuchaczy. Następnie wystąpił Alan Fornal-Ricardo, który recytował wiersz „Jutro odnajdę Cię”. Utwór znakomicie współgrał z opowieścią o młodości Anny Działyńskiej i jej małżeństwie ze Stanisławem Potockim. Szczególnie interesującym elementem spektaklu były fragmenty „Mojego pamiętnika” Anny Potockiej. Nikola Gutkowska, wcielając się w postać Patronki, odczytywała wspomnienia z niezwykłą wrażliwością. Jej interpretacja pozwoliła publiczności niemal przenieść się do XIX wieku i spojrzeć na świat oczami młodej Anny.
Duże wrażenie wywarła na publiczności Zofia Kondziołka w piosence „Co przyniesie los”. Jej czysty głos oraz swoboda wykonawcza doskonale oddały optymizm i życiową energię bohaterki spektaklu. Był to jeden z najbardziej pogodnych i pełnych nadziei momentów przedstawienia. Kolejnym pięknym akcentem muzycznym był duet Zofii Kondziołki i Urszuli Kondziołki w utworze „To jest mój dom”. Dziewczęta stworzyły harmonijne wykonanie, które podkreśliło przywiązanie Anny Potockiej do ziemi rymanowskiej. Publiczność nagrodziła występ szczególnie ciepłym przyjęciem. W części poświęconej działalności społecznej Patronki wystąpił Filip Jurasz, prezentując wiersz „Nie starzeje się dobro” Bronisławy Betlej. Recytator wykazał się dużą kulturą słowa i umiejętnie wydobył refleksyjny charakter utworu. Jego interpretacja przypomniała o bezinteresownej pomocy, jaką Anna Potocka niosła potrzebującym.
Jednym z najmocniejszych punktów programu była piosenka „Wielka woda” w wykonaniu Kacpra Jakubiszyna. Wokalista po raz kolejny udowodnił swoje możliwości, budując napięcie i emocje związane z odkryciem leczniczych źródeł, które dały początek uzdrowisku. Jego występ wyróżniał się siłą przekazu i sceniczną dojrzałością. Na uwagę zasługiwała również interpretacja wiersza Stanisława Wyspiańskiego „Hej, las rymanowski za mgłą” przez Filipa Jurasza. Dodać w tym miejscu wypada, że znakomity polski poeta i dramaturg przebywał dwukrotnie w Rymanowie-Zdroju na leczeniu w 1901 i 1903 roku, a pokłosiem literackim jego pierwszego pobytu był właśnie ten znany liryk. Recytator znakomicie oddał nostalgiczny nastrój tekstu i piękno rymanowskiego krajobrazu. Słuchacze mogli niemal zobaczyć opisywane przez poetę lasy i wzgórza.
W części poświęconej wierze i działalności dobroczynnej Anny Potockiej ponownie zabrzmiał głos Kacpra Jakubiszyna, tym razem w utworze „Tolerancja”. Był to występ niezwykle emocjonalny i poruszający. Wokalista nawiązał wyraźną więź z publicznością, a przesłanie piosenki doskonale korespondowało z życiową postawą Patronki. Szczególne wzruszenie wywołała pieśń „Nie ma, nie ma ciebie” wykonana przez Annę Rij przy akompaniamencie chóru. Utwór opowiadający o bólu straty i tęsknocie za bliskimi stał się muzycznym obrazem osobistych tragedii, których doświadczyła Anna Potocka. Delikatna interpretacja solistki oraz subtelne wsparcie chóru stworzyły jeden z najbardziej przejmujących momentów całego widowiska. Na finałową część programu złożyła się scenka rodzajowa w wykonaniu Igora Maśnika i Jana Jaworskiego. Chłopcy w prosty, dziecięcy sposób ukazali podobieństwa między współczesnymi uczniami a Patronką szkoły. Ich występ wywołał wzruszenie, pokazując, że wielkie postacie historyczne również były kiedyś zwykłymi dziećmi.
Cały spektakl był starannie przemyślaną kompozycją słowa i muzyki. Uczniowie nie tylko przedstawili biografię Anny Potockiej, ale stworzyli prawdziwy teatralny portret kobiety niezwykłej – społeczniczki, patriotki, opiekunki chorych i założycielki uzdrowiska. Młodzi wykonawcy imponowali dykcją, kulturą sceniczną oraz umiejętnością przekazywania emocji. Publiczność od pierwszych minut pozostawała w skupieniu, a po zakończeniu przedstawienia nagrodziła wszystkich wykonawców długą i zasłużoną burzą braw. Był to spektakl nie tylko piękny artystycznie, ale przede wszystkim mądry i poruszający. Długie owacje były najlepszym dowodem, że młodzi wykonawcy nie tylko opowiedzieli historię swojej Patronki, ale także poruszyli serca zgromadzonych.

Portret kobiety wyprzedzającej swoją epokę

Kolejnym ważnym punktem uroczystości było wystąpienie dyrektora szkoły Piotra Ciska, który przedstawił Annę z Działyńskich Potocką nie tylko jako fundatorkę uzdrowiska i społeczniczkę, ale przede wszystkim jako niezwykle nowoczesną wizjonerkę edukacji. W swoim przemówieniu podkreślił, że Patronka szkoły już w XIX wieku dostrzegała potrzebę kształcenia praktycznego, przygotowującego młodych ludzi do samodzielnego życia i pracy. Zwrócił uwagę, że Anna Potocka krytykowała nauczanie oparte wyłącznie na pamięciowym przyswajaniu wiedzy, opowiadając się za rozwijaniem charakteru, odpowiedzialności, przedsiębiorczości oraz umiejętności zawodowych.
Dyrektor przypomniał działalność szkółki rzeźbiarskiej dla chłopców i szkoły koronkarskiej dla dziewcząt, dzięki którym wielu młodych ludzi zdobywało zawód, środki do życia i szansę na lepszą przyszłość. Podkreślił, że działalność ta była odpowiedzią na potrzeby najuboższych mieszkańców regionu i stanowiła przykład edukacji służącej człowiekowi. Przywołał również postać wybitnego rzeźbiarza Wania Kawki, którego talent rozwinął się właśnie dzięki wsparciu Anny Potockiej. Jako dziesięciolatek trafił pod jej skrzydła. Dzięki niej – a także własnemu talentowi i pracy – prosty Łemko z pasterskiej chaty w Polanach Surowicznych trafił na studia w Budapeszcie i do prac przy renowacji Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu jako najważniejszy rzeźbiarz.
W swoim wystąpieniu dyrektor zwrócił także uwagę na szerokie zainteresowania Patronki, obejmujące ziołolecznictwo, edukację zdrowotną oraz działalność społeczną. Podkreślił, że Anna Potocka przez całe życie kierowała się zasadą służby drugiemu człowiekowi, a zdobywaną wiedzę wykorzystywała przede wszystkim do niesienia pomocy potrzebującym. Jej poradniki, publikacje oraz działalność wychowawcza były dowodem, że prawdziwa nauka powinna mieć wymiar praktyczny i służyć dobru wspólnemu.
Szczególnie interesującym elementem przemówienia było ukazanie niezwykłej aktualności poglądów Anny Potockiej. Dyrektor zauważył, że wiele idei, które dziś uznawane są za fundament nowoczesnej pedagogiki – rozwijanie kompetencji praktycznych, przedsiębiorczości, odpowiedzialności społecznej czy odporności psychicznej – Patronka szkoły realizowała już ponad sto lat temu. Jej działalność stanowi przykład edukacji holistycznej, łączącej rozwój intelektualny, moralny i społeczny młodego człowieka.
Na zakończenie dyrektor Piotr Cisek skierował do uczniów i zgromadzonych gości refleksję nad słowami Anny Potockiej: „Szlachectwo zobowiązuje” („Noblesse oblige”). Podkreślił, że nie chodzi jedynie o pochodzenie, lecz przede wszystkim o szlachetność charakteru, wrażliwość na potrzeby innych oraz odpowiedzialność za wspólnotę. Życzył całej społeczności szkolnej, aby placówka nosząca imię Anny z Działyńskich Potockiej nadal była miejscem, w którym wiedza idzie w parze z dobrocią, patriotyzmem i służbą drugiemu człowiekowi. Wystąpienie dyrektora zostało nagrodzone gromkimi brawami, a jego słowa stały się wartościowym dopełnieniem obchodów setnej rocznicy śmierci Patronki, przypominając, że jej dziedzictwo pozostaje żywe i inspirujące także dla współczesnych pokoleń.

Głosy pamięci, wdzięczności i kontynuacji tradycji

Pierwszym z wystąpień było słowo wprowadzenia, które wygłosił prowadzący uroczystość, przypominając, że to właśnie 25 lat temu, 2 czerwca 2001 roku, dzięki decyzji ówczesnych władz i społeczności szkolnej, placówce w Posadzie Górnej nadano imię Anny z Działyńskich Potockiej.
Następnie głos zabrała Elżbieta Nadziakiewicz, była dyrektor szkoły, pełniąca tę funkcję w latach 2000-2005. W swoim wystąpieniu ze wzruszeniem wspominała czas intensywnych przygotowań do uroczystości nadania imienia oraz ogromne zaangażowanie uczniów, nauczycieli i rodziców. Podkreśliła, że przed 2001 rokiem postać Anny Potockiej nie była w regionie szerzej upamiętniona, mimo jej wielkich zasług dla Rymanowa i okolic. To właśnie wtedy rozpoczął się proces przywracania pamięci o Patronce, który z czasem nabrał wyjątkowej dynamiki.
Była dyrektor mówiła o pracach organizacyjnych, uporządkowaniu terenu przyszkolnego oraz działaniach związanych z przygotowaniem uroczystości. Wspomniała także o staraniach podejmowanych na forum samorządowym w celu formalnego nadania imienia szkole, przy wsparciu ówczesnych władz gminy, w tym burmistrza Jana Rajchla, oraz lokalnych społeczników i radnych. Szczególne podziękowania kierowała do osób zaangażowanych w popularyzację postaci Anny Potockiej – w tym do regionalnych pasjonatów historii i kultury, a zwłaszcza śp. Mariana Niemczyka, radnego i społecznika z Posady Górnej, wieloletniego orędownika upamiętnienia dziedzictwa Patronki. To właśnie dzięki takim osobom idea przywracania pamięci o Annie z Działyńskich Potockiej nabrała realnego kształtu i trwałości w przestrzeni publicznej. Jej wypowiedź podkreślała, że dzisiejsza obecność Patronki w regionie – poprzez nazwy miejsc, inicjatywy i upamiętnienia – jest efektem wieloletniej, wspólnej pracy wielu środowisk.
Z biegiem lat ślady tej pamięci stały się coraz bardziej widoczne w przestrzeni Rymanowa i Rymanowa-Zdroju. Park podworski imienia Anny i Stanisława Potockich przy siedzibie Nadleśnictwa Rymanów stał się miejscem refleksji i spotkań mieszkańców. W Rymanowie-Zdroju ustawiono ławeczkę poświęconą Annie Potockiej – symboliczne miejsce odpoczynku i zadumy nad jej działalnością. Z kolei na jednej z kamienic w centrum Rymanowa powstał mural upamiętniający Patronkę, który w artystyczny sposób przypomina o jej wkładzie w rozwój regionu. Te formy upamiętnienia tworzą dziś spójną „mapę pamięci”, dzięki której postać Anny Potockiej pozostaje stale obecna w świadomości mieszkańców i kuracjuszy.

Elżbieta Nadziakiewicz przekazała na ręce dyrektora Piotra Ciska okazjonalny grawerton wykonany ze szkła o następującej treści:

„Jeżeli chcecie uczcić pamięć moją, dzieci moje, kochajcie się miedzy sobą. Co bądź by was rozdzielało, łatwiej wam będzie przejść przez to ciężkie życie, a duszę moją tym uradujecie na tamtym świecie, że służycie jedno drugiemu”.

Anna Potocka – „Mój pamiętnik”

Z okazji
Jubileuszu 25-lecia nadania
Szkole Podstawowej w Posadzie Górnej
imienia Anny z Działyńskich Potockiej,
przypadającego w 100. rocznicę śmierci Patronki,
gratulacje dla całej szkolnej Rodziny przekazuje Elżbieta Nadziakiewicz –
Dyrektor Szkoły Podstawowej w Posadzie Górnej w latach 2000-2005

Posada Górna, 02.06.2025 r.”

Następnie głos zabrał Piotr Komornicki – burmistrz miasta i gminy Iwonicz-Zdrój w latach 1998-2006, wojewoda krośnieński, polityk i zootechnik, potomek Anny z Działyńskich Potockiej. Podziękował za zaproszenie i wyraził wzruszenie faktem pielęgnowania pamięci o jego przodkini. Jego słowa nadały uroczystości szczególny, rodzinny i symboliczny wymiar, łącząc historię z teraźniejszością oraz pokazując, że dziedzictwo Patronki pozostaje żywe. Podkreślił, że jego życie od najmłodszych lat było związane z Rymanowem i Iwoniczem-Zdrojem – miejscami, w których dorastał, uczył się wrażliwości na historię i ludzi oraz budował swoją tożsamość zakorzenioną w tradycji regionu.
W swoim wystąpieniu wspominał dzieciństwo i młodość spędzone w przestrzeni nasyconej pamięcią o dawnych wydarzeniach i wybitnych postaciach, wśród których szczególne miejsce zajmuje Anna z Działyńskich Potocka. Jak zaznaczył, to właśnie w Rymanowie-Zdroju poznał również swoją przyszłą żonę, co jeszcze mocniej związało jego losy z tą ziemią. Mówił o wychowaniu w duchu szacunku do historii rodzinnej i lokalnej, w atmosferze, w której pamięć o Patronce była nie tylko elementem tradycji, ale żywym zobowiązaniem moralnym. Z dumą podkreślił, że dorastał w kulcie jej postaci – jako kobiety niezwykłej odwagi, pracy i poświęcenia drugiemu człowiekowi. W jego słowach wybrzmiała wdzięczność wobec społeczności szkolnej i lokalnej, która z taką troską i konsekwencją pielęgnuje dziedzictwo Anny Potockiej, czyniąc je wciąż obecnym i inspirującym dla kolejnych pokoleń.
Następnie głos zabrała Małgorzata Szeliga – Prezes Zarządu Uzdrowiska Rymanów S.A., instytucji, której początki i rozwój nierozerwalnie związane są z działalnością Anny z Działyńskich Potockiej, założycielki rymanowskiego zakładu zdrojowego. W swoim wystąpieniu podkreśliła ogromny wkład Patronki w stworzenie miejsca, które z biegiem lat stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych kurortów uzdrowiskowych w Polsce. Zaznaczyła, że wizja Anny Potockiej nie ograniczała się jedynie do troski o zdrowie kuracjuszy, lecz obejmowała również rozwój społeczny, edukacyjny i gospodarczy całego regionu. Zwróciła również uwagę na to, że dziedzictwo Patronki zobowiązuje współczesne pokolenia do dalszego pielęgnowania i rozwijania idei uzdrowiska jako przestrzeni pracy, leczenia i spotkań ludzi z całego kraju. Podkreśliła, że dzięki jej determinacji i odwadze Rymanów-Zdrój stał się miejscem znanym w całej Polsce, dającym zatrudnienie wielu mieszkańcom i budującym tożsamość regionu. Jej wystąpienie miało charakter zarówno refleksyjny, jak i zobowiązujący – jako przypomnienie, że spuścizna Anny Potockiej pozostaje żywym fundamentem współczesnych działań.
Dziękując za zaproszenie, Małgorzata Szeliga przekazała na ręce społeczności szkolnej okolicznościowy grawerton o szczególnym znaczeniu symbolicznym i pamiątkowym. Oto jego treść:

„100. rocznica śmierci Anny z Działyńskich Potockiej
Patronki Szkoły Podstawowej w Posadzie Górnej

Oby to miejsce nauki i odkryć
pozostawało przestrzenią rozwoju i wspólnoty,
dając inspirację do osiągania najlepszych wyników w nauce,
gdzie wiedza łączy się z ciekawością,
a tradycja spaja kolejne pokolenia.

Z życzeniami dalszej pomyślności i nieustającej motywacji
oraz w uznaniu dla całej społeczności szkolnej i grona pedagogicznego –
Prezes Zarządu Uzdrowiska Rymanów S.A.
dr inż. Małgorzata Szeliga

Posada Górna, 02.06.2026 r.”

Ten uroczysty gest stał się wyrazem wdzięczności i uznania dla wieloletniej pracy szkoły w pielęgnowaniu pamięci o Patronce oraz budowaniu wspólnoty opartej na jej wartościach.
Następnie głos zabrała Katarzyna Jabłońska – Dyrektor Szkoły Podstawowej we Wróbliku Szlacheckim, która wystąpiła w imieniu wszystkich zaproszonych dyrektorów placówek oświatowych z terenu gminy Rymanów. W swoim wystąpieniu podkreśliła wyjątkowy charakter uroczystości jubileuszowej, a także znaczenie wspólnego pielęgnowania dziedzictwa Anny z Działyńskich Potockiej w środowisku lokalnej oświaty. Zaznaczyła, że szkoły gminy Rymanów łączy nie tylko współpraca, ale także wspólna odpowiedzialność za wychowanie młodego pokolenia w duchu wartości, które reprezentowała Patronka – pracowitości, wrażliwości społecznej i szacunku dla drugiego człowieka. Publicznie odczytała list gratulacyjny skierowany do społeczności szkolnej, w którym podkreślono rangę jubileuszu oraz znaczenie 100. rocznicy śmierci Patronki. W liście wyrażono uznanie dla całej społeczności Szkoły Podstawowej w Posadzie Górnej za konsekwentne budowanie tożsamości opartej na historii i tradycji regionu oraz za pielęgnowanie pamięci o Annie Potockiej. Podkreślono, że szkoła stanowi ważne centrum edukacji i wychowania, w którym wartości patriotyczne i społeczne łączą się z nowoczesnym podejściem do nauczania. Wystąpienie to stało się wyrazem jedności środowiska oświatowego gminy Rymanów oraz potwierdzeniem, że dziedzictwo Patronki jest nie tylko pamięcią historyczną, ale żywą inspiracją dla współczesnej edukacji.
Część okolicznościowych przemówień zamknął swoim wystąpieniem ksiądz biskup Stanisław Jamrozek, który z wielkim sentymentem wspominał czas swojej posługi duszpasterskiej w parafii Rymanów-Zdrój oraz pracę katechetyczną w Szkole Podstawowej w Posadzie Górnej w latach 1989-1992. Podkreślił, że powrót do tych miejsc ma dla niego wymiar szczególnie osobisty i wzruszający, ponieważ właśnie tutaj mógł towarzyszyć młodym ludziom w ich duchowym i moralnym rozwoju, a jednocześnie doświadczać żywej wspólnoty wiary i tradycji. W swoim wystąpieniu ksiądz biskup z uznaniem mówił o Annie z Działyńskich Potockiej jako o kobiecie niezwykłego serca, troskliwej matce dziewięciorga dzieci, która potrafiła łączyć życie rodzinne z ogromną odpowiedzialnością społeczną i działalnością na rzecz drugiego człowieka. Zaznaczył, że jej poglądy wychowawcze i sposób myślenia wyprzedzały swoją epokę, a dziś stanowią ważną inspirację dla nauczycieli, wychowawców oraz młodzieży. Wskazał, że jej życie było świadectwem, iż prawdziwa wielkość człowieka rodzi się z miłości, pracy i służby innym. Hierarcha podkreślił również, że dziedzictwo Patronki – jej odwaga, wrażliwość społeczna i głęboka wiara – pozostają aktualne i stanowią trwały wzór postępowania, szczególnie dla młodego pokolenia, które uczy się odpowiedzialności za siebie i wspólnotę.

Pamięć utrwalona w kamieniu

Kulminacyjnym momentem obchodów było uroczyste poświecenie i odsłonięcie pamiątkowego obelisku usytuowanego na skwerze przed budynkiem Szkoły Podstawowej w Posadzie Górnej. Wydarzenie zgromadziło licznie przybyłych gości, przedstawicieli władz samorządowych, instytucji oświatowych i kulturalnych. W podniosłej atmosferze, w obecności kapłanów i zaproszonych oficjeli, przy asyście pocztu sztandarowego, odsłonięto wykonany z piaskowca monumentalny obelisk. Jego centralnym elementem jest pamiątkowa tablica zawierająca słowa:

„W hołdzie Annie z Działyńskich Potockiej
Patronce Szkoły Podstawowej w Posadzie Górnej
w 100. rocznicę śmierci.

                                                  Społeczność Szkoły

2 czerwca 2026 roku”

Monument, harmonijnie wpisujący się w przestrzeń przyszkolnego skweru, stał się trwałym symbolem pamięci o kobiecie, która swoją pracą, dobroczynnością i wizjonerskim spojrzeniem na edukację na trwałe zapisała się w historii Rymanowa i całego regionu. Jego odsłonięcie było nie tylko wyrazem hołdu dla Patronki szkoły, lecz także manifestacją przywiązania do wartości, które pozostawiła kolejnym pokoleniom. Jako pierwszy kwiaty złożył Sylwester Litwin – Zastępca Burmistrza Gminy Rymanów, reprezentując władze samorządowe i lokalną wspólnotę. Następnie, w imieniu środowiska uzdrowiskowego, wiązankę złożyła Małgorzata Szeliga – Prezes Zarządu Uzdrowiska Rymanów S.A., podkreślając żywą ciągłość idei zapoczątkowanej przez fundatorkę uzdrowiska oraz jej znaczenie dla współczesnego rozwoju kurortu. Na zakończenie hołd oddał dyrektor szkoły Piotr Cisek, składając kwiaty w imieniu całej społeczności szkolnej, akcentując tym samym, że pamięć o Patronce stanowi fundament wychowawczej i edukacyjnej misji placówki. Chwilę później zgromadzeni uczcili pamięć Anny Potockiej minutą ciszy. W tej symbolicznej chwili wybrzmiało przekonanie, że mimo upływu stu lat jej postać pozostaje wciąż żywa – jako fundatorka uzdrowiska, społeczniczka, wychowawczyni i nieprzemijający wzór służby drugiemu człowiekowi.

Dziedzictwo, które inspiruje – nagrody dla młodych znawców Anny Potockiej

Uroczystości jubileuszowe stały się nie tylko okazją do upamiętnienia Patronki szkoły, lecz także do pogłębienia wiedzy o jej życiu i dokonaniach. Wręczenie nagród laureatom w konkursach: gminnym i szkolnych miało na celu popularyzację postaci Anny z Działyńskich Potockiej oraz zachęcenie młodego pokolenia do odkrywania jej dorobku, który do dziś pozostaje źródłem inspiracji i lokalnej dumy.
Oto wyniki:

Gminny Konkurs Wiedzy o Uzdrowiskowej Gminie Rymanów „Moja mała Ojczyzna”

Lokata	Imię i nazwisko ucznia	Szkoła	Imię i nazwisko nauczyciela opiekuna
I	Jakub Krukar	Szkoła Podstawowa w Rymanowie	Urszula Smerecka
II	Iga Sabat	Szkoła Podstawowa w Sieniawie	Barbara Przybylska-Krukar
III	Weronika Misiura	Szkoła Podstawowa w Posadzie Górnej	Agnieszka Kindlik
III	Martyna Smerecka	Szkoła Podstawowa w Posadzie Górnej	Agnieszka Kindlik

Szkolny Konkurs Wiedzy „Anna z Działyńskich Potocka – nasza Patronka”

Lokata	Imię i nazwisko ucznia	Klasa	Imię i nazwisko nauczyciela opiekuna
I	Wiktoria Dereniowska	8a	Agnieszka Kindlik
I	Maja Smoleń	8b	Agnieszka Kindlik
II	Martyna Smerecka	7a	Agnieszka Kindlik
III	Urszula Niemczyk	7a	Agnieszka Kindlik
III	Milena Ostrowska	8b	Agnieszka Kindlik

Szkolny Konkurs Plastyczny „Portret Anny – naszej Patronki” dla uczniów klas 1-3

Lokata	Imię i nazwisko ucznia	Klasa	Imię i nazwisko nauczyciela opiekuna
I	Michał Chmiel	3a	Klaudyna Trygar-Kubusiak
II	Maja Szwarc	1b	Kornelia Łożańska
III	Ilona Maśnik	1a	Gabriela Kozner-Frydrych

Szkolny Konkurs Plastyczny „Rymanów Zdrój – moje miejsce na ziemi” dla uczniów klas 4-7

Lokata	Imię i nazwisko ucznia	Klasa	Imię i nazwisko nauczyciela opiekuna
I	Lena Karaś	4a	Agnieszka Kwolek-Śliwka
II	Antonina Troska	5a	Agnieszka Kwolek-Śliwka
III	Hanna Bendryczek	4a	Agnieszka Kwolek-Śliwka
III	Natalia Buczek	5a	Agnieszka Kwolek-Śliwka

Uczniowie po raz kolejny udowodnili, że potrafią nie tylko poznawać historię, ale także twórczo ją interpretować i popularyzować. Dla zebranej społeczności szkolnej stali się przykładem godnym naśladowania.

Przy wystawie dawnego uzdrowiska – słowa, które pozostaną

Uroczystość zakończyły wpisy do księgi pamiątkowej, które stanowiły osobiste świadectwo uczestnictwa w wydarzeniu mającym szczególne znaczenie dla całej społeczności. Swoją obecność utrwalił okolicznościowym wpisem ks. biskup Stanisław Jamrozek: „Dopóki mamy czas, czyńmy dobrze wszystkim” (Gal 6, 10). Te słowa św. Pawła pięknie określają sylwetkę Anny Potockiej, Patronki Waszej szkoły. Była to kobieta wielkiego serca, zatroskana o biednych i zapomnianych. Niech będzie dla nas wzorem miłości Boga i bliźniego”. Do księgi pamiątkowej wpisali się Teresa i Piotr Komorniccy: „Całym sercem dziękujemy za piękną uroczystość i kultywowanie pamięci naszej Praprababki Anny”. Sylwester Litwin, Zastępca Burmistrza Gminy Rymanów, napisał: „Bardzo wielkie podziękowania za przygotowanie przepięknej uroczystości z okazji 100-lecia śmierci Anny z Działyńskich Potockiej dla całej społeczności szkolnej z Posady Górnej”. Słowa uznania wyrazili dyrektorzy szkół z gminy Rymanów: Beata Suwała-Szczechowska (ZSP w Rymanowie), Beata Kozerska-Szewczyk (ZSP w Milczy), Katarzyna Jabłońska (SP we Wróbliku Szlacheckim), Agnieszka Groblewska (SP w Klimkówce), Edyta Rysz (SP w Króliku Polskim), Izabela Sołtysik (SP w Głębokiem), Edyta Jakieła (SP w Bziance), Piotr Boczar (SP w Sieniawie) wraz z dyrektorką ZEAS-u w Rymanowie Bożeną Niemczyk: „O, bo to niełatwe jest moje życie i niełatwa praca. Dziś po latach ledwo wierzyć mogę pamięci własnej, że ja zdołałam przetrwać”. Gratulujemy wspaniałej uroczystości 100-lecia śmierci hr. Anny Potockiej. Całej społeczności szkolnej składamy życzenia, aby hart ducha i wartości wyznawane przez Patronkę trwały z nimi następne 100 lat”. Z kolei Joanna Ziemiańska-Kielar, dyrektor GOK-u, zamieściła następujący wpis: „Czas płynie, ale wartości, które wpajała hrabina Potocka, na zawsze wmurowane zostały w tę społeczność, co dzisiejsza uroczystość udowodniła”. Przesłanie potomnym pozostawiła Prezes Uzdrowiska Rymanów S. A. Małgorzata Szeliga: „Z okazji Jubileuszu składam wyrazy głębokiego uznania dla Waszego dorobku. Dziękuję za trud włożony w edukację i kształtowanie młodych pokoleń. Życzę niesłabnącej energii oraz samych sukcesów. Niech każdy rok wzbogaca historię tej szkoły pod patronatem hrabiny Anny Potockiej”. Niezwykle emocjonalnego wpisu dokonała Elżbieta Nadziakiewicz, wieloletnia dyrektor SP w Posadzie Górnej: „Jestem zaszczycona, że mogłam uczestniczyć w uroczystości Jubileuszu 25-lecia nadania Szkole Podstawowej w Posadzie Górnej imienia Anny z Działyńskich Potockiej. Wspominam ten czas z ogromnym wzruszeniem i sentymentem. Cieszę się, że Dyrekcja i Nauczyciele wychowują młodzież ku wartościom, a zarazem przygotowują do życia w zmieniającym się, coraz nowocześniejszym świecie. Niech Patronka czuwa nad Wami, a jej wartości zawsze będą w Waszych sercach”.
Chwili tej towarzyszyła wyjątkowa wystawa historyczno-regionalna „Rymanów-Zdrój na starej pocztówce”, przygotowana przez nauczycieli: Iwonę Kucię i Waldemara Kilara. Ekspozycja stała się swoistym tłem dla kończących się obchodów. Goście, wpisując swoje refleksje do księgi pamiątkowej, mogli jednocześnie odbyć niezwykłą podróż w czasie i zobaczyć uzdrowisko takim, jakim było przed ponad stu laty. Na czternastu bogato ilustrowanych planszach zaprezentowano unikatowe pocztówki pochodzące głównie ze zbiorów znanego krośnieńskiego kolekcjonera i filokartysty Zbigniewa Więcka. Wiele z nich przedstawiało miejsca, które dziś wyglądają zupełnie inaczej lub bezpowrotnie zniknęły z krajobrazu uzdrowiska. Wystawa ukazywała zarówno historię samej pocztówki i filokartystyki, jak również dzieje Rymanowa-Zdroju od momentu odkrycia źródeł mineralnych przez Annę i Stanisława Potockich w 1876 roku. Zwiedzający mogli podziwiać dawne pensjonaty, wille zdrojowe, pijalnię wód, park zdrojowy, zabytkowy kościół zdrojowy, a także monumentalny Dworzec Gościnny, będący niegdyś centrum życia kulturalnego i towarzyskiego kurortu. Szczególne zainteresowanie wzbudzały fotografie obiektów już nieistniejących, które dzięki dawnym widokówkom zostały ocalone od zapomnienia.
Ekspozycja była nie tylko lekcją historii lokalnej, ale również opowieścią o ludziach, którzy stworzyli uzdrowisko i przez dziesięciolecia budowali jego znaczenie. W naturalny sposób wpisywała się więc w charakter jubileuszowych obchodów poświęconych Annie Potockiej – kobiecie, bez której trudno wyobrazić sobie historię Rymanowa-Zdroju. Dzięki wystawie uczestnicy uroczystości mogli jeszcze pełniej zrozumieć skalę jej dokonań oraz wpływ, jaki wywarła na rozwój regionu. W tej wyjątkowej scenerii swoje słowa pamięci i wdzięczności pozostawili zaproszeni goście. Wpisy do księgi pamiątkowej stały się symbolicznym dopełnieniem dnia poświęconego Patronce – kobiecie, której dzieło przetrwało próbę czasu i nadal inspiruje kolejne pokolenia mieszkańców ziemi rymanowskiej.

Rok jubileuszowy w życiu szkoły

Obchody stulecia śmierci Anny z Działyńskich Potockiej nie ograniczyły się jedynie do jednego dnia uroczystości. Przez cały rok szkolny społeczność Szkoły Podstawowej w Posadzie Górnej konsekwentnie realizowała szereg inicjatyw mających na celu popularyzację postaci Patronki oraz przybliżenie jej dokonań uczniom i odwiedzającym placówkę gościom. Szkolne korytarze, hole i gabloty zamieniły się w przestrzeń żywej edukacji historycznej, tworząc swoistą ścieżkę pamięci poświęconą Annie Potockiej i dziejom ziemi rymanowskiej.
W holu głównym przygotowano okolicznościową ekspozycję „Anna z Działyńskich Stanisławowa Potocka”, prezentującą najważniejsze wydarzenia z życia Patronki, jej działalność społeczną, wychowawczą i dobroczynną oraz wkład w rozwój Rymanowa-Zdroju. W reprezentacyjnym miejscu przy wejściu do szkoły umieszczono natomiast dwie efektowne tablice ścienne. Pierwsza z nich – „Tu wszystko się zaczęło... Kórnik – gniazdo rodowe Działyńskich” – przybliża historię rodzinnego domu Anny Potockiej i środowiska, w którym wzrastała. Druga, zatytułowana „Potomkowie i antenaci Anny Potockiej”, ukazuje bogate koligacje rodzinne oraz miejsce Patronki w dziejach jednego z najbardziej zasłużonych rodów ziemiańskich XIX wieku. Na parterze w nowym skrzydle szkoły powstała wystawa „Tam, gdzie inni widzieli ziemię, Anna Potocka zobaczyła nadzieję”. Zaprezentowano współczesne fotografie Rymanowa-Zdroju, ukazujące piękno uzdrowiska będącego owocem wizji i determinacji jego założycielki. Zdjęcia przedstawiające współczesny kurort – nazywany perłą polskich uzdrowisk – pozwalają dostrzec skalę dzieła zapoczątkowanego blisko 150 lat temu przez Annę i Stanisława Potockich. Szczególne miejsce zajęła również wystawa poświęcona życiu rodzinnemu Patronki. W formie stylizowanych, dawnych fotografii zaprezentowano archiwalne wizerunki Anny i Stanisława Potockich, ich rodziców, dzieci oraz najbliższych krewnych. Dzięki tej ekspozycji uczniowie mogli spojrzeć na Patronkę nie tylko jako na fundatorkę uzdrowiska i społeczniczkę, lecz także jako żonę, matkę i członka wielopokoleniowej rodziny.
Jednym z najcenniejszych elementów jubileuszowego dziedzictwa stała się stała ekspozycja poświęcona działalności pedagogicznej Anny Potockiej. Nawiązuje ona do prowadzonych przez nią szkółek koronkarskich i rzeźbiarskich, które dawały młodym ludziom możliwość zdobycia zawodu i samodzielności. Na wystawie zgromadzono serwety oraz inne rękodzieła przekazane przez lokalnych twórców i mieszkańców regionu. Obok nich znalazły się rzeźby oraz płaskorzeźby przedstawiające postacie świętych, motywy religijne i ludowe, stanowiące świadectwo żywej tradycji artystycznej, której rozwój przed ponad stu laty wspierała sama Anna Potocka. W przestrzeni szkolnego holu można było również oglądać wystawę fotograficzną „Gmina Rymanów w obiektywie”, prezentującą prace dyrektora szkoły Piotra Ciska. Fotografie ukazywały piękno krajobrazów, zabytków i miejsc szczególnie ważnych dla lokalnej tożsamości. W naturalny sposób dopełniały jubileuszową narrację, pokazując współczesne oblicze ziemi, którą Anna Potocka ukochała i której poświęciła znaczną część swojego życia.
Wszystkie te ekspozycje sprawiły, że jubileuszowy rok pamięci o Patronce nie był jedynie serią wydarzeń okolicznościowych, lecz stał się długofalowym projektem edukacyjnym. Szkolne ściany opowiadały historię kobiety niezwykłej – wizjonerki, społeczniczki, wychowawczyni i fundatorki uzdrowiska, dzięki czemu jej dziedzictwo mogło na nowo przemawiać do kolejnych pokoleń uczniów.

Dziedzictwo, które wciąż inspiruje

Obchody stulecia śmierci Anny z Działyńskich Potockiej pokazały, że pamięć historyczna nie musi być jedynie wspomnieniem przeszłości. Może stać się inspiracją dla współczesnych pokoleń i źródłem wartości potrzebnych również dzisiaj. Szkoła w Posadzie Górnej udowodniła, że potrafi pielęgnować swoje tradycje w sposób mądry, nowoczesny i angażujący. Była to uroczystość dopracowana w każdym szczególe – pełna wzruszeń, refleksji i autentycznej dumy z lokalnego dziedzictwa. Setna rocznica śmierci Patronki nie była jedynie lekcją historii. Stała się świętem wspólnoty, pamięci i wdzięczności, a młodzi wykonawcy udowodnili, że ideały, którym wierna była Anna Potocka, nadal żyją w kolejnych pokoleniach mieszkańców ziemi rymanowskiej.