„Bolesław Chrobry był pierwszym polskim władcą, który otrzymał koronę i został namaszczony. Musimy pamiętać, że już wówczas byliśmy państwem silnym, niezależnym, liczącym się partnerem do rozmów w Europie. To dziedzictwo daje nam tożsamość i dumę narodową”.

Beata Wojciechowska

W dniu 26 września 2025 roku z inicjatywy Pana dyrektora Piotra Ciska oraz Pani Anny Bałuki i Pana Waldemara Kilara został zorganizowany piknik historyczny upamiętniający 1000-lecie koronacji Bolesława Chrobrego na pierwszego króla Polski. Uroczystości, przygotowane z niezwykłym rozmachem, cieszyły się bardzo dużą popularnością wśród społeczności szkolnej i zebrały bardzo przychylne recenzje uczniów oraz rodziców.

Dzień pełen fascynujących wydarzeń, przybliżających ducha epoki średniowiecza, rozpoczął się od widowiska teatralnego pod nazwą „Wtedy wszystko się zaczęło”, pokazującego ceremonię namaszczenia Bolesława z dynastii Piastów na króla Polski, które – wedle przekazów historycznych – miało miejsce 18 kwietnia 1025 roku. W rolę Bożego pomazańca wcielił się Hubert Bednarski, natomiast arcybiskupa gnieźnieńskiego Hipolita odegrał Sebastian Różowicz. Duże wrażenie na zebranych zrobił herold (Jan Jaworski) oraz dziejopis (Igor Maśnik). Ich słowa skierowane do widowni przybliżały kontekst historyczny, nieodzowny do pełnego zrozumienia roli koronacji polskiego władcy. Świetnie wypadł Karol Pitrus jako mnich, recytujący po łacinie modlitwę „Ojcze nasz”. Wielkie brawa zebrali wokaliści. Najpierw zaprezentował się Alan Fornal-Ricardo w kultowej pieśni „Ameno” zespołu Era, następnie swe nieprzeciętne możliwości ujawnili: Oliwia Czerniec, Zofia Kondziołka, Hanna Mazurkiewicz, Kacper Jakubiszyn, Filip Jurasz i Tymoteusz Niemczyk. Ich chóralne wykonanie psalmu „Nieście chwałę, mocarze” Jana Kochanowskiego do muzyki Mikołaja Gomółki wzbudziło nieskrywany zachwyt. Publiczność została oczarowana wystąpieniem Pani Gabrieli Kozner-Frydrych, która zaśpiewała „Gaude Mater, Polonia”, hymn ku czci św. Stanisława ze Szczepanowa skomponowany do słów Wincentego z Kielczy. Dopełnieniem całości były partie recytowane. Znakomicie ze swej roli wywiązali się trzej wojowie króla Bolesława, czyli Jan Kilar, Jakub Penar i Michał Wolski, którzy w formie wierszowanej gloryfikowali sylwetkę Bolesława Chrobrego. Równie interesująco wypadły Nikola Gutkowska i Antonina Jaworska. Ich recytacja „Roty” Marii Konopnickiej przypominała o tym, że niezwykle ważne w dziejach polskiej państwowości było pielęgnowanie poczucia przynależności narodowej. Punktem kulminacyjnym programu był taniec dworski w wykonaniu uczniów klasy trzeciej. Cechowały go bez wątpienia: wysoka formalność, artystyczna stylizacja i skomplikowana choreografia. Nic dziwnego, że wystąpienie młodych tancerzy i tancerek w strojach z epoki nagrodzono burzą braw. Na zakończenie, zgodnie z wielowiekową polską tradycją, wieńczącą ceremonię koronacji, wszyscy wykonawcy wraz z publicznością zaśpiewali hymn „Te Deum laudamus” („Ciebie, Boga, wysławiamy”). Ta podniosła chwila na długo zapadła w pamięci zebranych.
W mowie okolicznościowej Pan dyrektor podziękował artystom za porywający występ, a nauczycielom-opiekunom za reżyserię, oprawę muzyczną i scenografię. Program artystyczny przygotowali: Pani Anna Bałuka, Pani Klaudyna Trygar-Kubusiak, Pan Bogusław Malinowski i Pan Waldemar Kilar. Gościnnie wystąpiła Pani Gabriela Kozner-Frydrych. Dyrektor, zwracając się do publiczności, podkreślił, że koronacja Bolesława Chrobrego w 1025 roku miała ogromne znaczenie polityczne i symboliczne, potwierdzając suwerenność Polski, wprowadzając ją do grona królestw Europy i umacniając pozycję państwa na arenie międzynarodowej. Był to akt niezależności od cesarstwa, który wzmocnił władzę królewską i zapoczątkował erę monarchii w Polsce. Nadmienił, że Polska stała się pełnoprawnym królestwem w chrześcijańskiej Europie, co podniosło jej prestiż i status polityczny. Akt koronacji wzmocnił autorytet i pozycję Bolesława Chrobrego oraz ustanowił tradycję monarszej władzy w państwie. Wreszcie sama koronacja stała się manifestacją siły i pozycji państwa. Sukces ten był kulminacją długoletnich starań i sukcesów militarnych, dyplomatycznych oraz terytorialnych Bolesława.
Następnie Pan dyrektor dokonał podsumowania SZKOLNEGO KONKURSU NA MAKIETĘ BUDOWLI ŚREDNIOWIECZNEJ pod hasłem „Każda wielka budowla zaczyna się od małej makiety i wielkiej wyobraźni”. Na konkurs wpłynęły makiety, wykonane przez 18 autorów – uczniów klas 4-8. Intencją organizatorów było przede wszystkim rozbudzanie zainteresowania historią i architekturą średniowiecza poprzez twórcze działania plastyczne i konstrukcyjne. Uczniowie, pracując nad makietą, pogłębili wiedzę o epoce średniowiecza, rozwinęli umiejętności manualne i wyobraźnię przestrzenną.
Twórcy z niezwykłą starannością przygotowali makiety, przedstawiające grody i podgrodzia, osady służebne, zamki i warownie, zabudowania wiejskie, chłopskie chałupy, świątynie. Wymagało to nie lada zaangażowania, pracy, czasu i energii. Zaprezentowane prace konkursowe są świadectwem na to, że nauczanie historii ma sens, a organizowanie konkursów sprzyja integracji oraz wyzwala wśród uczestników niesamowity potencjał. Po obradach jury przyznano następujące miejsca:

Pan dyrektor pogratulował zwycięzcom determinacji i zapału, wręczając wszystkim wyróżnionym dyplomy i nagrody książkowe. Następnie przypomniał zasady SZKOLNEGO KONKURSU NA STRÓJ Z EPOKI ŚREDNIOWIECZA pod hasłem „Moda to zbroja, która pomaga przetrwać codzienne życie”. Cała społeczność uczniów i nauczycieli przybyła do szkoły w strojach z epoki, by również w taki sposób uświetnić Millennium Królestwa Polskiego. Celem konkursu było przede wszystkim rozwijanie zainteresowania historią średniowiecza, w szczególności kulturą, modą i obyczajami tej epoki, a także pogłębianie wiedzy o codziennym życiu ludzi w średniowieczu. Konkurs skierowano do uczniów klas 4-8 i rozegrano z podziałem na płeć: odrębnie dla dziewcząt i odrębnie dla chłopców. Zadanie polegało na przygotowaniu kostiumu z epoki i zaprezentowaniu go podczas pikniku. Nadszedł czas na publiczne przedstawienie kandydatów. Jurorzy, wyłonieni z grona pedagogicznego oraz samorządu szkolnego, bacznie przyglądali się kreacjom. Dodać w tym miejscu trzeba, że wszyscy uczniowie spisali się na medal, ponieważ dołożyli wszelkich starań, by w pełni oddać ducha epoki, prezentując kostiumy mnichów, rycerzy, dam dworu, władców, mieszczanek, rzemieślników i chłopów. Mogliśmy podziwiać cały przekrój społeczeństwa polskiego wieków średnich.
Wreszcie przyszedł czas na udział w warsztatach tematycznych. Warsztaty zielarskie pn. „Pieśń korzenia i liści”, prowadzone przez Panie Annę Bałukę i Bernadetę Michnowicz, upłynęły pod znakiem poznawania tajników i właściwości leczniczych polskich ziół takich jak: lubczyk, tymianek, mięta, mniszek lekarski, pokrzywa, szałwia, dziurawiec, rumianek. Uczniowie poznali atlas ziół rodzimych i zadomowionych, które wykorzystuje się do przygotowywania naparów, okładów, nalewek, a także jako dodatek do potraw. Nauczyli się robić proste napary, maści i kadzidła. Każdy otrzymał na pamiątkę spotkania woreczek pełen lawendy, której zapach był wręcz oszałamiający.
Podczas warsztatów gry w kości i szachy pn. „Ruch królowej” uczniowie pod kierunkiem Pana Artura Piotrowskiego poznali nie tylko podstawowe zasady królewskiej gry, ale dowiedzieli się również, jak gry towarzyszyły wojom, mnichom i możnym. Mogli rozgrywać swą partię przy drewnianej planszy, szlifując umiejętność myślenia logicznego i strategicznego oraz zdolności analityczne. Była to również doskonała okazja do rozwijania umiejętności społecznych, takich jak szacunek do przeciwnika i zasady fair play. Podczas warsztatów tkackich „Wątki i ścieżki” Pani Urszula Chmiel nauczyła tradycyjnych technik ręcznego tkania, w tym zakładania osnowy, wykonania podstawowych splotów i projektowania wzorów. Ponadto uczestnicy zdobyli wiedzę o materiałach, narzędziach takich jak krosna ramowe czy tabliczki tkackie. W efekcie mogli stworzyć prostką tkaninę, pasek lub ozdobę. Bardzo dużą popularnością cieszyły się warsztaty kulinarne „Z mąki i z pamięci”, które prowadziły Panie: Agnieszka Kindlik i Edyta Krukar. Uczniowie poznali nie tylko historię powstawania chleba: od placków pieczonych na kamieniach do współczesnych bochenków. Mogli podziwiać narzędzia i sprzęty służące do wypieku chleba takie jak: dzieża, łopata i ożóg. Dowiedzieli się, że w dawnych wiekach liście kapuściane lub dębowe bywały używane do wyłożenia dna pieca lub do położenia na bochenkach, co nadawało chlebowi charakterystyczny aromat. Wreszcie, poznawszy tajemną recepturę, mogli z pomocą opiekunów sami przygotować proziaki podkarpackie, czyli placki mączne z dodatkiem sody oczyszczonej, zwanej kiedyś „prozą”. Na warsztatach muzycznych „Klucz do dźwiękowego ogrodu”, kierowanych przez Pana Bogusława Malinowskiego w towarzystwie wszechstronnego lokalnego artysty – malarza i instrumentalisty Pana Roberta Myszkala i jego córki Heleny Myszkal, uczestnicy delektowali się muzyką dawną. Mogli oglądać stare, wiekowe instrumenty i poznać zasady kompozycji chorału gregoriańskiego. Warsztaty kaligrafii „Szept liter” skupiły miłośników sztuki starannego, estetycznego i ozdobnego pisania. Dowiedzieli się, że kaligrafia była podstawowym przedmiotem w szkołach. Do około 1960 roku była w Polsce przedmiotem nauczania początkowego, mającym na celu doskonalenie pisma odręcznego. Następnie przyszedł czas na działania praktyczne: najpierw odtwarzanie liter, a następnie tworzenie harmonijnych kompozycji. Dzięki trenerkom: Pani Iwonie Kuci oraz uczennicom klasy ósmej – Wiktorii Dereniowskiej, Hannie Michalskiej, Amelii Penar – spotkanie z kaligrafią okazało się formą sztuki, formą medytacji i relaksacji, pozwalającą na wyciszenie umysłu i wyrażenie własnych emocji. Uczestnicy przenieśli się do średniowiecznego skryptorium i spróbowali swych sił pisania piórem. Odkryli magię średniowiecznych ksiąg. Na warsztatach języka łacińskiego „Łacina matką języków”, prowadzonych przez Pana Waldemara Kilara, uczestnicy poznali nie tylko rolę i znaczenie kultury łacińskiej w czasach antyku i średniowiecza, ale dowiedzieli się, jak wielki wpływ miała łacina na rozwój polszczyzny i innych nowożytnych języków europejskich. Na przykładach ćwiczono pierwszą deklinację (obejmującą rzeczowniki żeńskie zakończone na –a) i pierwszą koniugację (obejmującą bezokoliczniki zakończone na –are). Wreszcie poznali kilkanaście sentencji łacińskich, powszechnie znanych, służących utrwalaniu mądrości życiowej. Ich znajomość nie tylko jest źródłem ponadczasowych uniwersalnych wartości, stanowi również świadectwo wykształcenia. Podczas warsztatów z zakresu sprawności fizycznej „Sztuka ruchu w cieniu zamku”, rozgrywanych na stadionie pod opieką Panów: Grzegorza Argasińskiego i Józefa Krzysztyńskiego, uczniowie dowiedzieli się, że główną formą aktywności sportowej mężczyzn były turnieje rycerskie. Były to najbardziej ikoniczne widowiska średniowiecza, łączące walkę, jazdę konną, zbroje i lance, w których rycerze walczyli ze sobą w celach rozrywkowych. Uprawiano łucznictwo i kusznictwo oraz jazdę konną. Sami uczestnicy mogli poczuć ducha epoki, rzucając do celu prawdziwą podkową. Była to nie lada gratka! Warsztaty garncarskie pn. „Między gliną a legendą” służyły rozwijaniu kreatywności i umiejętności manualnych, budowaniu koncentracji oraz tworzeniu własnych unikalnych przedmiotów z gliny. Każdy uczestnik pod nadzorem Pani Agnieszki Kwolek-Śliwki miał niepowtarzalną okazję stworzyć gliniane naczynie, które zostanie wypalone, a następnie poddane szkliwieniu. Była to bez wątpienia przygoda życia, ponieważ nie co dzień zdarza się możliwość ulepienia naczynia jak za Piastów. Podczas warsztatów biżuterii ze skóry „Sploty przeszłości”, kierowanych przez Panią Alicję Kabiesz i Panią Alicję Szymanowską, tworzono unikalne skórzane ozdoby ze skrawków skóry zwierzęcej w różnych kolorach. Była to okazja do pobudzenia własnej kreatywności, wyobraźni i kształtowania gustów estetycznych. Poznawszy nowe techniki rzemieślnicze, uczniowie mogli tworzyć własne unikalne ozdoby. Pod czujnym okiem instruktorek doskonalili umiejętności manualne. Z niemałym rozmachem Pani Klaudyna Trygar-Kubusiak poprowadziła warsztaty taneczne pn. „Echo dworskich kroków”, podczas których dzieci uczyły się w rytmie muzyki dawnej kroków i figur tańców dworskich, niegdyś wykonywanych przez elity społeczne na dworach europejskich, popularnych od średniowiecza do XVIII stulecia. Na warsztatach malowania kamieni „Barwy zaklęte w skale” uczestnicy pod opieką Pani Magdaleny Kasperkowicz tworzyli własne, unikalne obrazy, wykorzystując całą paletę barw. Stworzyli w ten sposób wyjątkowe talizmany. Instruktorka poprowadziła również warsztaty tworzenia biżuterii z kamienia pn. „Odłamek ciszy”. W efekcie powstały unikatowe i finezyjne naszyjniki, ozdobione dużym kamieniem. Królowały wydobywane w Polsce: krzemień pasiasty, agat, ametyst, kwarc dymny, jaspis, chalcedon i granat. Dużym zainteresowaniem cieszyły się warsztaty biżuterii z kości „Echa natury”, które prowadziła Pani Monika Rygiel. Zajęcia upłynęły pod znakiem nauki rzemiosła, czyli poznania tradycyjnych metod pracy z kością. Była to okazja do rozwijania zdolności manualnych i precyzji. Każdy z uczestników tworzył autorską biżuterię, rozwijając swą kreatywność. Eksperymentowanie z formą i materiałem okazało się świetnym wyborem. Warsztaty tworzenia koron królewskich „KoronART” miały na celu nie tylko zgłębianie symboliki królewskiej, w tym poznanie znaczenia korony jako symbolu władzy, odpowiedzialności i tradycji, ale także budowanie świadomości estetycznej – rozwijanie poczucia piękna, kompozycji, harmonii kolorów i wzorów. Instruktorki – Pani Gabriela Kozner-Frydrych i Pani Kornelia Łożańska – przybliżyły uczestnikom znaczenie insygniów królewskich w dawnych czasach Polski monarszej, rozumianych jako symbole władzy i godności, używane podczas ceremonii koronacyjnych, intronizacji lub innych uroczystości państwowych. Słuchacze dowiedzieli się, że korona to najbardziej rozpoznawalny znak władzy królewskiej, będący oznaką najwyższego autorytetu w państwie. Sami, z użyciem dostępnych materiałów, w tym papieru, tektury, bibuły, krepiny, tkanin, koronek, wstążek, brokatu i perełek, tworzyli królewskie korony, które dumnie prezentowali podczas pikniku. Poprzez zabawę i twórczą ekspresję poznali polską historię.
Po zakończonych warsztatach wszyscy uczniowie i nauczyciele, którzy w tym dniu przywdziali stroje władców, królowych i księżniczek, rycerzy i giermków, mnichów i księży, dam dworu, młynarzy, stajennych lub włościan, udali się do sali gimnastycznej, gdzie Pan dyrektor Piotr Cisek wraz z Panią wicedyrektor Agnieszką Szul ogłosił werdykt jury, podsumowujący SZKOLNY KONKURS NA STRÓJ Z EPOKI ŚREDNIOWIECZA. W kategorii dziewcząt laureatkami zostały: Anna Rij (1. miejsce), Marta Śliwka (2. miejsce) i Nikola Gutkowska (3. miejsce). Natomiast wśród chłopców bezkonkurencyjny był Filip Such (1. miejsce). Tuż za nim uplasował się Antoni Śliwka. Miejsce na podium uzupełnił Sławomir Niemczyk. Pani wicedyrektor, uzasadniając wyniki konkursu, podkreśliła, że w ocenie brano pod uwagę następujące aspekty: autentyczność kostiumu, który powinien być jak najbardziej zbliżony do historycznych wzorców, materiał (preferowano naturalne tkaniny takie jak: len, wełna, skóra, bawełna), warstwowość (stroje powinny składać się z kilku warstw, typowych dla średniowiecza). Nie bez znaczenia pozostawała kolorystyka oraz wykończenie kostiumu.
Punktem kulminacyjnym pikniku historycznego było zasadzenie przez laureatów dwu szkolnych konkursów na skwerze przy gmachu szkoły dębu Chrobry. W taki nietuzinkowy sposób społeczność uczciła tysiąclecie koronacji Bolesława Chrobrego. Opiekę nad długowiecznym dębem, symbolizującym trwałą pamięć o ważnych wydarzeniach, powierzono klasie trzeciej i jej wychowawczyni Pani Klaudynie Trygar-Kubusiak. Zasadzony dąb, jako świadectwo siły i niezłomności, a także wytrwałości narodowej, godności i honoru, będzie nam stale przypominał z jednej strony o pięknej karcie z historii naszej ojczyzny, z drugiej – o wspaniałym wydarzeniu, budującym poczucie lokalnej wspólnoty, jakim był bez wątpienia piknik milenijny.
Piknik historyczny z okazji Millennium Królestwa Polskiego był nie tylko barwną podróżą w przeszłość, ale też żywą lekcją tożsamości narodowej i wspólnotowej dumy. Spotkanie różnych pokoleń przy dźwiękach średniowiecznej muzyki, pokazach sprawności fizycznej, warsztatach kulinarnych, warsztatach skupiających miłośników kultury łacińskiej, tkactwa, garncarstwa i opowieściach o dawnych dziejach pokazało, że historia – choć odległa – wciąż żyje w naszej codzienności. Symboliczne zasadzenie dębu na zakończenie wydarzenia było wymownym gestem: hołdem dla minionego tysiąclecia oraz zobowiązaniem do pielęgnowania dziedzictwa, które pozostawili nam przodkowie. Takie inicjatywy przypominają, że to właśnie świadomość własnej historii buduje silną i świadomą przyszłość. Millennium Królestwa Polskiego to nie tylko okazja do świętowania, ale przede wszystkim moment refleksji nad tym, kim jesteśmy – i dokąd zmierzamy jako naród.

Zobacz także:

Piknik historyczny z okazji Millennium Królestwa Polskiego!