„Ojczyznę kocha się nie dlatego, że wielka, ale dlatego, że własna”.
Seneka Młodszy
W dniu 8 listopada 2024 roku uczniowie klas ósmych zaprezentowali szkolnej publiczności – dyrekcji, gronu pedagogicznemu i uczniom – ciekawy program poetycko – muzyczny z okazji Narodowego Święta Niepodległości pn. „Szli, by walczyć o swój dom”. Składał się on nie tylko z trafnie dobranych pieśni patriotycznych, nienagannych recytacji poezji, ale także prezentacji choreograficznych, w tym układu mażoretek z pałeczkami.
Widowisko rozpoczęło się od wprowadzenia na scenę pocztu sztandarowego i chóralnego wykonania „Mazurka Dąbrowskiego”. Ta podniosła chwila miała charakter symboliczny: młode pokolenie Polaków złożyło hołd swym przodkom, którzy ponad sto lat temu złożyli ofiarę ze swego życia, ażeby wskrzesić niepodległą Polskę.
Następnie głos zabrali konferansjerzy – Zuzanna Szwarc i Jakub Wolski, którzy przedstawili tło historyczne: przyczyny wybuchu pierwszej wojny światowej i jej tragiczny przebieg z udziałem tysięcy polskich żołnierzy, walczących nierzadko po dwóch stronach frontu, toczących bratobójcze walki. Ich esencjonalne wypowiedzi miały z jednej strony charakter informacyjny, gdyż przybliżały zebranym dzieje Polski, z drugiej zaś – przygotowywały publiczność do odbioru różnego rodzaju sztuk, prezentowanych na scenie przez artystów.
W refleksyjny nastrój wprawiły obecnych recytacje poezji romantycznej i legionowej. Na długo w pamięci zebranych pozostaną słowa „Mojej piosnki II” Cypriana Kamila Norwida, poruszającej motyw tęsknoty za utraconą ojczyzną w czasach zaborów, czy liryku „Ta, co nie zginęła” Edwarda Słońskiego, opowiadającego o tragicznych losach Polaków, których zaborcy zmusili do służby we wrogich sobie armiach. Wykorzystanie jako tła muzycznego kompozycji Fryderyka Chopina zdecydowanie wzmocniło przekaz. Z roli deklamatorów znakomicie wywiązali się: Julia Mazurek i Lena Wiernusz oraz Miłosz Jakieła, Damian Dworzański, Dominik Pawiński i Eryk Pniak.
Niemałe wrażenie wywarły partie śpiewane, w tym: „Biały krzyż” w interpretacji Alana Fornala-Ricardo, „Wolność” w wykonaniu Mai Penar, „Niepodległa, niepokorna”, brawurowo zaśpiewana przez Annę Ziajkę i Julię Szepieniec. Słuchacze mieli okazję docenić warsztat wokalny Julii Deptuch, Mai Penar, Julii Szepieniec i Anny Ziajki w pieśni „Ojczyzno ma”. One wraz z Mają Lorenc bardzo udanie zaprezentowały się w soulowej kompozycji „Uwierz, Polsko”. Niezwykle energetyczna pieśń „Miasto” wprawiła w zachwyt słuchaczy, którzy docenili wokalistki za umiejętność nawiązania więzi z publicznością. W tym utworze swój potencjał w tańcu współczesnym ujawniła Maja Kustra. Jej autorska choreografia idealnie współgrała ze słowem i muzyką, zyskując aplauz całej społeczności szkolnej. Punktem kulminacyjnym akademii był ciekawy układ taneczny mażoretek (Kornelia Szybka i Patrycja Szybka), przygotowany do muzyki, która stanowiła oryginalną, bo nieszablonową, ilustrację do występu tancerek. Ich opowieść o walce mimo wszystko, chwilach klęski i chwały, o wierności słowu i przyjętym zasadom okazała się pełna ekspresji i wdzięku. Zebrały one zasłużone brawa od widowni. Uroczystość zwieńczyło wykonanie pieśni „Kraj miłości” w interpretacji Anny Ziajki. Dla pełni obrazu dodajmy, że na szkolnej scenie wszyscy ósmoklasiści stworzyli chór, gdyż zaśpiewali w równym tempie dwie pieśni legionowe: „Pierwsza brygada” i „Piechota”.
Całość wypadła bardzo efektownie. Wszyscy uczestnicy ubrani byli w galowe stroje, co zdecydowanie podniosło rangę spotkania. Biało – czerwone opaski na prawym przedramieniu każdego wykonawcy podkreślały patriotyczny charakter uroczystości. Dekoracja, na która złożyła się wystawa pn. „Ojcowie polskiej niepodległości”, świetnie oddawała nastrój wydarzeń upamiętniających odzyskanie suwerenności przez Polskę w 1918 roku.
Na zakończenie głos zabrał Pan dyrektor Piotr Cisek, który podziękował uczestnikom za występ. Słowa uznania skierował w stronę nauczycieli: Pani Agnieszki Kindlik i Pana Waldemara Kilara – twórców scenariusza, Pani Edyty Zięby, odpowiedzialnej za oprawę plastyczną i Pana Bogusława Malinowskiego, który zadbał o aranżację muzyczną widowiska. W krótkiej mowie okolicznościowej zwrócił uwagę na to, że powinniśmy być wdzięczni naszym przodkom za wywalczenie niepodległości. Józef Piłsudski, Roman Dmowski, Ignacy Jan Paderewski, Wincenty Witos, Wojciech Korfanty i Ignacy Daszyński reprezentowali różne poglądy polityczne, różnili się przynależnością społeczną i religią, urodzili się pod różnymi zaborami. Mimo to potrafili zjednoczyć się wokół jednego, nadrzędnego celu: niepodległości. Nie oznaczało to, że we wszystkim byli zgodni i we wszystkim wzorowo współdziałali. Pozostali wierni własnym poglądom, ale wykorzystując sprzyjające warunki zewnętrzne, poprowadzili Polaków ku wolności. Umieli znaleźć wspólny język i zjednoczyć siły. Ich praca na rzecz ojczyzny winna być dla nas wszystkich – w pierwszych dziesięcioleciach XXI wieku – inspiracją i stanowić przykład do naśladowania.
