• Nasza szkoła

    Już od ponad stu lat istnienia szkoły pedagogom i uczniom towarzyszy myśl Owidiusza: „Gutta cavat lapidem non vi, sed saepe cadendo” („Kropla drąży skałę nie siłą, lecz ciągłym padaniem”). Jedynie ciężka praca jest receptą na sukces.

  • Wyjątkowe wycieczki

    Zwiedzamy nie tylko najbliższy nam Beskid Niski, ale również bywamy w Bieszczadach, Pieninach i Tatrach. Podziwiamy architekturę Krakowa, Wrocławia, Warszawy… Kształtujemy swe gusta estetyczne, słuchając koncertów w filharmonii, oglądając spektakle w teatrze i projekcje filmowe w kinie.

  • Chór Kantata

    Od 2005 roku działa chór Kantata, który swoimi występami uświetnia uroczystości szkolne i środowiskowe, wzbudzając podziw i aplauz widowni. Przynosi niewątpliwie chlubę naszej szkole.

  • Odkrywamy talenty

    W każdym uczniu, już od najmłodszych lat, odkrywamy i pielęgnujemy uzdolnienia artystyczne, matematyczne, sportowe i inne. Świadectwem naszej pracy są liczne sukcesy w konkursach, olimpiadach, festiwalach i zawodach sportowych.

  • Sukcesy sportowe

    Jesteśmy w czołówce najbardziej usportowionych szkół województwa podkarpackiego. Osiągamy znaczące sukcesy w różnych dyscyplinach: piłce ręcznej, koszykówce, biegach przełajowych…

  • Wysoki poziom nauczania

    Rzetelna i systematyczna praca pedagogów gwarantuje harmonijny i wszechstronny rozwój uczniów oraz otwiera im drzwi do najlepszych szkół ponadgimnazjalnych w regionie.

Aplikacja mobilna Dzienniczek+

Zachęcamy rodziców do zapoznania się z aplikacją mobilną Dzienniczek+, która pozwala korzystać przez telefon z najważniejszych informacji e-dziennika UONET+. O szczegółach można przeczytać TUTAJ.

Wpływ Internetu, gier komputerowych, telewizji, telefonu komórkowego na dzieci i młodzież.

Internet, telewizja i gry komputerowe, telefon komórkowy towarzyszą dzieciom już od pierwszych lat życia, które są bardzo ważne w ich rozwoju.

Badania wykazały, że dzieci które zbyt długo czasu spędzają przed ekranem telewizora lub monitorem rozwijają się dużo wolniej. Później uczą się mówić, posiadają mniejszy zasób słów, później nabywają umiejętność czytania i pisania. Zachowują się agresywnie i bardzo często nie potrafią odróżnić świata fikcji od rzeczywistości. Wcielają się we wcześniej poznane fantastyczne postacie. Dziecko do końca nie potrafi ocenić co jest dobre a co złe. Naśladuje zachowanie swojego idola i powtarza to co działo się na ekranie. Otaczający świat poznają tylko przez dwa zmysły wzrok i słuch dlatego brak innych doznań przyczynia się do uboższego poznania rzeczywistości. Siedzenie przed ekranem telewizora lub monitora powoduje, że dziecko nie ma czasu na spacery, wycieczki a przede wszystkim na aktywność ruchową szczególnie na świeżym powietrzu, która ma ogromny wpływ na zdrowie i rozwój fizyczny. Brakuje dzieciom czasu na zabawy zabawkami i zabawę z rówieśnikami. W dalszym życiu napotykają na trudności w nawiązywaniu kontaktów z innymi osobami.

Czytaj więcej...

Pomóż dziecku uwierzyć w siebie

Poczucia własnej wartości nie da się odziedziczyć. Dziecko buduje je przez wiele lat, ale my, rodzice, możemy mu w tym bardzo pomóc.

Po pierwsze, akceptacja

W naszej kulturze zwykło się źle myśleć i mówić o akceptowaniu samego siebie. Z jednej strony wiemy, że należy "miłować siebie samego", z drugiej jednak uważamy, że ten, kto siebie lubi, to sobek i egoista. Powstrzymujemy się więc przed chwaleniem dzieci i niechętnie słuchamy, kiedy one siebie chwalą. Tymczasem akceptacja siebie to fundament, na którym mały człowiek może budować swój charakter, sposób myślenia i kontakty z innymi rówieśnikami.

Dziecko, które akceptuje siebie, potrafi o siebie dbać i dobrze o sobie myśli, nie porównuje się z innymi i nie zadręcza się tym, że inni są w różnych rzeczach lepsi. Ale skąd się to bierze? Otóż dzieci akceptują siebie, jeśli czują, że są kochane przez najbliższych.

Dzieci akceptowane:

  • nie czują się winne, kiedy muszą o coś poprosić;
  • nie manipulują otoczeniem, aby coś otrzymać;
  • lubią, kiedy się nimi opiekujemy i uczą się od nas, jak to robić;
  • czują się dumne ze swoich osiągnięć;
  • potrafią się koncentrować na zadaniu, tak by mieć z niego dużą satysfakcję;
  • nie tracą czasu na rozpamiętywanie własnych błędów i porażek;
  • lubią robić to, co im sprawia przyjemność.

Czytaj więcej...

Tyle wymagań, ile miłości

Małe dzieci nie wiedzą, że życiem społecznym, także rodzinnym, rządzą pewne reguły. W naturze dziecka leży eksperymentowanie, sprawdzanie wytrzymałości różnych materiałów, a także cierpliwości własnych rodziców. Dzieci często są "niegrzeczne" nie dlatego, że nagle stają się złe, złośliwe i niedobre - one po prostu wkraczają w taki etap swojego rozwoju i poznają świat, ale jednocześnie muszą się uczyć, że w świecie tym obowiązują pewne normy i zasady. Wpajanie dziecku owych norm i ich egzekwowanie to zadanie rodziców, część długiego procesu wychowywania.

Wspólne zasady

Wiele konfliktów i problemów wychowawczych z dziećmi wynika z tego, że w domu brak jasnych i jednoznacznych zasad. Zanim rodzice zaczną wymagać i egzekwować, powinni ustalić między sobą podstawowe reguły dotyczące dyscypliny w rodzinie.

Oto kilka wskazówek:

  • Porozmawiajcie o tym, jakie zachowania uważacie za niedopuszczalne, jakie możecie tolerować, a jakie pochwalacie. W jednej rodzinie dzieci chodzą spać o dowolnej porze, w drugiej muszą być w łóżku o ósmej. Niektórzy rodzice dopuszczają jedzenie przed telewizorem, inni absolutnie tego nie tolerują, jedni nie uznają mówienia do nich podniesionym tonem, drugim to nie przeszkadza. Najważniejsze, żeby takich rozbieżności nie było między tatą i mamą, gdyż wtedy dzieci nie wiedzą, czego się od nich oczekuje i mają zamęt w głowie.
  • Ustalcie, w jaki sposób chcecie nagradzać pożądane zachowania (gwiazdki na tablicy, pochwały, prezenty, wyjścia na miasto). Niech wasz system nagród będzie spójny. Nie jest dobrze, jeżeli mama w nagrodę kupuje zabawkę, a tata jest temu zdecydowanie przeciwny i głośno to wyraża.
  • Porozmawiajcie ze sobą spokojnie (nie czekając na moment, kiedy dziecko wyprowadzi któreś z was z równowagi) o tym, jakie konsekwencje powinny ponosić dzieci w waszej rodzinie, jeżeli złamią reguły (odesłanie do pokoju, pozbawienie przyjemności, naprawienie strat itp.).
  • Wspólnie zdecydujcie, jakiego rodzaju kar oboje nie będziecie stosować (np. bicia, szarpania, poniżania, gróźb w rodzaju "bo cię przestanę kochać").

Czytaj więcej...